ÇOCUKLARDA YALAN SÖYLEME ALIŞKANLIĞI
YALAN
Günlük yaşamımızda hemen hemen hepimiz yalana başvururuz. Ör; arkadaşımıza
"bugün seninle olmayı canım istemiyor" yerine, "işim var" deriz. Çünkü gerçeği
söylersek onu inciteceğimizden korkarız. Yalan herkesçe ayıplanan bir
davranıştır. Genellikle kendi yalanımızı gerekli, diğer insanların söylediği
yalanı büyük yalan olarak görürüz.
Başkalarını bilerek aldatmak amacıyla söylenen yalanlar, gerçek yalanlardır.
Aslında çocukların yalanları, yetişkinlerin yalanlarının yanında masum kalır.
Çünkü; onların yalanları aldatma amcı gütmez. Çocuk gerçeği iyi
değerlendiremediği için, gördüklerini çarpıtarak anlatır ve uydurur. Kimi
ana-baba çocuğun olmamış Şeyleri olmuş gibi anlatmasını yalan sayar.Bunları
dinlemek ve olduğu gibi kabul etmek yerine çocuğu suçlar. 3-5 yaş çocuğunun
hayal dünyası çok geniş olduğu için inanılmaz öyküler anlatırlar ve bu dönemde
yalan ile yalan olmayanı ayırt edemezler.
1- Hayali Yalanlar: Küçük çocuklar gerçeği iyi değerlendiremedikleri için
uydururlar. Yetişkinler bunları yalan olarak görür.
2-Taklit Yalanlar:Çocuklar ana-babayı örnek alır. Ana-babanın yalanına tanık
olan çocuk, yalan söylemeyi öğrenir. Ör; doktora gidiyoruz diye gezmeye giden
anne-baba çocuğun yalan söylemesine zemin hazırlar.
3-Sosyal Yalanlar:Bunlar en yaygın olan yalanlardır. Bir yere gideceğimiz zaman,
gitmek istemiyorsak, "hastayım " deriz.
4-Savunma Yalanları: Çocuk kendini korumak için yalan söyler.Çocuk sık sık
eleştiriliyorsa, sert tepki gösteriliyorsa, mükemmelliğe zorlanıyorsa çocuk
yalana başvurabilir.Çocuk doğru söylediğinde "yalan söylüyorsun" diye suçlanan
çocukta , bu yalanların alışkanlık haline gelmesine neden olur.
5-yüceltilmiş Yalanlar:başkalarının hayranlığını kazanmak için söylenen
yalanlardır.
Bazen de çocuklar bir özlemini dile getirmek için yalan söyler. Ör; babasız bir
çocuğun "babam var" demesi gibi. Normal yollardan takdir edilmeyen çocuk, yalana
başvuracaktır."Annem öldü" diyen bir çocuk, kardeş doğumu ile birlikte ilgisiz
kaldığı için böyle söylemektedir.
NASIL ÖNLENİR?
1-yetişkinler örnek olmalıdır.Eğer anne-baba başkalarına yalan söyleyecek
olursa, çocuğun dürüstlüğün önemini anlaması çok güç olacaktır.Çocuklar hangi
yaşta olursa olsun yaşına uygun bir dille doğruyu söylemek gerekir.
2-aşırı tepki göstermemek gerekir.yumuşak ve hoşgörülü olmalı ve cezadan
kaçınmalıdır.aşırı tepki göstermek, çocuğun sizin öfkenizden korunmak için,
yalan söylemeye devam etmesine yol açar.
3-Çocuklardan başaramayacakları Şeyler beklememelidir.
4-Fazla baskıdan kaçınmalı ve koyduğumuz kurallarla çocuğun yaşamını fazla
sınırlamamalıyız.
5-Çocuğu yetişkinler araç olarak kullanmamalıdır.Örnek; anne ya da babanın
çocuğa yalan söyletmesi. Annenin "bu yaptığımızı baban duymasın" demesi.
6-Gizli polis gibi çocuğu sorgulamamalı:Ör; "Doğru söylersen ceza vermeyeceğim"
dedikten sonra, çocuk doğruyu söyleyince "biliyordum" diyerek tepki vermek ya da
dayak, çocukta yalanı pekiştirir.Çünkü çocuk doğruyu söyleyince olumsuzlukla
karşılaşmaktadır.
7-Çocuğun diğer çocuklarla kıyaslanmaması gerekir.
8-Ana-baba-çocuk iletişiminin olumlu olması gerekir. Çocuk istek, sıkıntı, kaygı
ve endişelerini bizimle konuşabilmelidir. Çocuğu dinlemek ve çözüm yollarını
kendisinin bulmasına yardımcı olmak gerekir.
9-Yalan söylediği için çocuğu suçlamamak gerekir."Yalancı" etiketi yapıştırılmış
olan bir çocuk, bu etiketin gereklerini yerine getirecektir, çünkü yaptığı işin
kendini yansıttığına inanır. Bu davranışı onaylamasak bile,Çocuğumuzun
kişiliğini bu davranıştan ayrı tutmak gerekir.Salt kendisi olduğu için onu
sevdiğinizi çocuğunuzun anlamasına yardımcı olun.
10-Doğrudan emin olmak için kontrol edin. Çocuğa "ödevin bittimi" diye sormak
yerine "ödevini görmek istiyorum" deyin.Bu davranış hem kontrol edileceği için
ödevini düzgün yapmasını sağlar hem de sonucundan çekindiği için yalan söylemez.